Once upon a time

posted on 11 Mar 2013 22:52 by iolite-s in 2WT
 
 
 

มันมีนิทาน.....  เก่าแก่ช้านาน.....

หลังจาก เมอลินหายไป  อาเธอร์และอัศวินโต๊ะกลมกลายเป็นแค่ตำนาน...

 
ตระกูลพ่อมดแห่งหนึ่ง ได้ใช้ชีวิตเงียบๆ อยุ่ในปราสาทหินสูงใหญ่ ชาวบ้านที่อยุ่ใกล้ๆได้แต่เกรงกลัว เจ้าขางปราสาท และไม่อาจหาญพอที่จะขับไล่บรรดาพ่อมดให้ออกไปไกล...
 
 
ที่แห่งนั้น ... หญิงสาวคนหนึ่ง กำลังจะให้กำเนิดทารก ผู้สืบเชื้อสาย มาจากแม่มดที่กล่าวขานกันว่า  หล่อนเป็นผู้สยบเมอลินได้
 
นางกรีดร้องก้อง ก่อน จะมีเสียงทารกสอดประสานดังแว่ว  ... มากกว่าหนึ่งเสียง

 
ผู้เป็นบิดาหน้าซีดเผือก  เหล่าหมอตำแย ได้อุ้มทารกออกมาให้บิดาได้เชยชม

ทารกหญิงเกิดมาเป็นแฝด ....

 

คนหนึ่งผมดำยาวราวรัตติกาล ดวงตาสีน้ำตาลทองสดใส

 

อีกคน ผมเป็นลอนคลื่นสีทองเปล่งปลั่ง ดวงตาสีฟ้าคราม

 

...เหมือนวิเวียน

 

พ่อแม่ของแฝดต่างครุ่นคิดอย่างหนัก แม้จะเกรงกลัวยิ่งนัก แต่ก็มิอาจจะสังหาร ธิดาได้ลง  ทั้งคู่ตัดใจขัง เด็กที่มีผมสีทองไว้... เพราะ นอกจากจะคล้ายวิเวียนแล้ว ยังเป็นมัวซาแลน(คนที่เปลี่ยนร่างกายได้ตามใจ) ไม่ใช่ว่ารังเกียจ แต่เพื่อปกป้อง .... ให้ชัีวิตของเด็กคนนี้ยืนยาวได้อีกสักหน่อย

เมื่อเวลาผ่านไป หลายปี

แฝดน้องถูกขัง แฝดพี่ผู้มีผมสีรัตติกาลได้เติบโตขึ้น แล้ววันหนึ่ง ชะตากรรม ก็ทำให้เด็กทั้งสองได้พบกัน อย่างบังเอิญ

 

พี่น้องพี่น้องได้แอบมาหากันในคุกใต้ดิน อยุ่นาน .... ก่อนที่ จะเกิดเหตุการณ์ที่จะพลิกชะตาไป

 

บรรดามักเกิ้ลได้รวบรวมกำลังกันบุกมายังปราสาท ความกลัว และความเชื่อที่ผิดไป จากความสงสัย จากการยุยง พวกเขานั้นอ่อนแอ ขลาดเขลา คืดว่าการฆ่าพ่อมดแม่มดคือทางออก

เสียงกรีดร้อง ...  กลิ่นคาวเลือด....

พ่อมดแม่มด จำนวนน้อยนิด  ไม่อาจต้านบรรดามักเกิ้ลที่สู้จนตรอก ... ต่างถูกฆ่าไปทีละคน... ทีละคน....

 

เด็กหญิงผมดำวิ่งหนีลงคุกใต้ดิน พร้อมกุญแจ เพื่อจะปลดปล่อยแฝดของตัวเองออกมา แต่ โชคร้ายจริงเด็กคนนั้นถูกชาวบ้านที่มาพบทำร้ายสาหัส...

 

ร่างบอบบางคลานมายังหน้าห้องขังแล้วไขกุญแจออกมาเพื่อปล่อยครึ่งนึงของตัวเอง ....

 

เด็กสาวสีทองมองสภาพแฝดของตน ที่สิ้นลมหายใจในอ้อมกอดช้าๆ  ประตูคุกมีบรรดามักเกิ้ลตรงเข้ามาหล่อน พวกเขา หมายจะฆ่าเด็กน้อยไปอีกคน

"ตาย...."

เด็กสาวสีทองเอ่ย....  ก่อนที่จะหลัง่น้ำตาออกมาแล้ว จัดการ สาปสิ้นทุกผู้ที่มาเหยียบย่ำในปราสาทแห่งนี้

เวทมนต์ต้องห้ามถูกนำมาใช้ คำสาปทำลายสิ่งรอบข้างเด็กสาวสีทองไปเรื่อยๆ ไม่ว่าเธอจะย่างกรายไปที่ไหน ... หมู่บ้านเป้นที่แห่งแรกที่เธอก้าวเข้าไป 

เด็กสาวไม่ได้ยินเสียงอ้อนวอน หรือสาปแช่งใดใด ในหัวของเธอขาวโพลนไปทุกอย่าง  ไม่มีแล้วบ้าน ไม่มีใครมากอด... แม้แต่ชื่อ  ก็ไม่มีใครเพรียกหาอีก....

 
เด็กสาวล้มลงท่ามกลางหิมะ ร่างกายของเธอซูบหอม ดวงตาสีฟ้าครามซีดเซียวไร้แววแห่งชีวิต เธอหลับตาลงหวังจะทิ้งชีวิตนี้ไป....
 
 

แต่ก็มีคนมาช่วย ชายหนุ่มยื่นมือมา ให้ความอบอุ่นแก่เธอ นอกเหนือจากแฝด มือนั้นโอบประคองกอด แล้วพาเธอมายังสถานที่แก่งใหม่ 

ไม่มีการกักขัง  ไม่มีความหนาวเหน็บอันใด  เด็กสาวได้กินอิ่ม ได้นอนหลับบนฟูกในห้องที่จุดเตาผิงจนร้อน ชายหนุ่มสองคน ได้ให้ความรัก ให้ความรู้ ....

กระทั่งเด็กสาวก็เข้าใจว่า... สิ่งที่เธอกระทำลงไป

นั้นคือบาป.....

นับตั้งแต่วินาทีนั้น เด็กสาวจงชังร่างของเธอนัก... เมื่อเห้นเงาตัวเองในกระจก ก็เหมือนจะได้ยินคำ กระซิบสาปแช่ง ด่าทอหล่อน จนต้องร้องไห้ ครั้งแล้วครั้งเล่า ฝันร้ายที่ชายหนุ่มทั้งสอง บอกให้เธอยอมรับความผิดและชดใช้

จากวันนั้น...เธอทิ้งเกลียวผมสีทองและดวงตาสีฟ้าคราม  แปรเปลี่ยน เป็นสีรัตติกาล และสีทอง เช่นแฝดของเธอ ...

 

นามที่เธอมิอาจได้ยินอีกครา ถูกตั้งใหม่ พร้อมสมญานาม

......เลดี้แบล็ค ท่านหญิงรัตติกาล..............

Tags: 2wt 3 Comments

Comment

Comment:

Tweet

Awesome it cool

#3 By @maPrang on 2013-04-17 15:01

ท่านหญิงงงงง 2wt นี่ดักดราม่าดีแท้ๆ ฮืออออ ลูชอบ
ชอบภาษาพี่พัดอ่านแล้วลื่นมั่กๆ อ่านตอนตื่นนอนสมองกำลังโล่งๆนี่อิน~ /พรากกก
......ชายหนุ่มที่มาช่วยสองคนนั้นครือใครหนอออ /ถามเหมือนไม่รู้เลยเนอะ (อิ พอิ,,

#2 By ★ Lucent on 2013-03-12 05:31

เรื่องของเลดี้มาแล้ววว 
ความสัมพันธ์ของสามนายกเป็นแบบนี้นี่เอง
สงสารเลดี้ สงสารฝาแฝดกับครอบครัวของเลดี้ด้วย
มินชอบที่คุณพัดเขียนมากนะคะ /// รู้สึกว่าอ่านแล้วเข้าถึงอารมณ์ของเรื่อง ดราม่า ดราม่า 

#1 By oji_min on 2013-03-11 23:36