วันที่   20 เดือน กระต่าย  
 
 
โลกช่างสงบสุข  
 
 
ผมเหลือแครอทอีก  199,970 ต้นให้ปลูกเอ๊ง ......  การไม่มีจอมมารมาขัดขวาง ใช่ว่า หนทางเลื่อนเลเวลจะสั้นลงมา  แต่ตอนนี้  น่าเบื่อชะมัด!~
 
จอมมารกลมๆ ไม่มา เกือบ10วันละ   หลังจากครั้งล่าสุด ที่ผมจับได้ว่ามันจะเอา น้องเจี้ยบผมไปอีกสองตัว  เราทะเลาะกันนิดหน่อย .... ผมก็แค่ด่าใส่ประมาน ไอ้จอมมารแบบนายไม่มีวันเข้าใจ  นายมันเลเวล 100กว่า มีแสงที่เท้า(?) ตั้งแต่เกิดมา  จะเอาอะไรกับชาวบ้านอย่างผม  แล้วผมก็ ดราม่า  กอดน้องเจี้ยบที่เหลืออีก7 ตัว.... (ผมแกล้งร้องไห้หรอก   ไม่ได้ตั้งใจร้อง ..จริงๆนะ)
 
 
หลังจากวันนั้นก็ไม่มีไอ้ตัวกลมๆมา  .....
 
 
 
วันนี้ผมทำสวนเสร็จ รอเวลาน้องแครอทโตอย่างเบื่อหน่าย  ข้างๆรั้วที่โดนทำพังแล้วพังอีก จนผมขี้เกียจซ่อม  ผมอยากออกไปที่อื่นบ้างเหมือนกันนะ  แต่ว่า งานของผม คืออการอยู่ในรอบรั้วบ้านนี้  เพ่ือให้เควส  
 
 
จะว่าไป  ก็ไม่มีใครมาขอเควสผมทำเลยสักคนเหมือนกัน   เบื่ออ่ะ!!
 
 
"กี้~"   
 
 
ผมหันขวับไปมองดูปีศาจในเครื่องแบบทหาร .... ที่พบเห็นได้ทั่วไป  แต่ สิ่งที่แว้บเข้าตาทำให้ผมกลับไปจ้องดีๆ 
 
 
แม่เจ้าโว้ย!  นั่นเกราะเงินดุมตราสัญลักษณ์กองทัพปีศาจ ดาบในมือก็เป็นดาบเหล็กชั้นดี  เฮ้ย! เดี๋ยวนะ  รองเท้าหนังมังกร   ชุดเครื่องแบบสีดำสนิทถ้าดูไม่ผิด ทำจากผ้าไหมเกรด B  แตกต่างจะผ้าฝ้ายเกรดEที่ผมสวมลิบลับ   เขาสีขาวโง้งบนหัวขัดมันแว้บกระแทกตาปลายเขามีสวมปลอกเงินเกร๋ๆ  แถมเกราะไหล่ ทำจากเงินลงขอบทอง เป็นลายนูนต่ำ คล้ายเปลวเพลิง
 
ต้องเป็นขั้นแม่ทัพมาแน่ๆ
 
 
สวัสดี ท่านปีศาจ....  ผมลองร้องทักดู 
 
 
"อ่ะ  ชาวบ้านA สวัสดีนะ กี้~"   
 
 
หือ.. ทำไมร้องกี้.....   ผมชัดสงสัย  พอลองถามเท่านั้นล่ะ
 
 
"เราเป็นกีกี้  ลูกน้องจอมมมาร  ให้พูดง่ายๆ  เราเปนพลทหารล่ะ"  กีกี้ ยิ้มร่าเริง ผมเพิ่งสังเกตว่า กีกี้ตนนี้ หน้าตา แม่- หล่อใสน่ารักเว่อ
 
ผมขอตัวเดินเข้ามาในบ้าน  ทุบหมอนลงกับเตียงรัวๆระบายอารมณ์  แล้วผมต้องเดินเข้ามาฟาดหมอนอีกหลายที เมื่อคุยกับกีกี้ผู้ยิ้มสดใสร่าเริงต่อ
 
"อ๋อ!   นี่เครื่องแบบเรา  จอมมาแจกให้คนละสามชุดล่าา กี้~"
 
"วันนี้วันหยุดเรา จอมมารให้ตังไปซื้อขนมในเมืองกินเล่น กี้~"
 
"เราไม่ได้เข้าสปาหรอก  แต่พอดี ในปราสาท มีฟิตเนสกับสระว่ายน้ำ จอมมารบอกว่า เป็นสวัสดิการให้กีกี้ทุกตนได้ใช้ กี้~"
 
 
พร่อง!   ลาออกจากตำแหน่งชาวบ้าน ไปเป็นลูกน้องจอมมารยังทันมั้ย  ฮืออออออออ
 
 
แต่คิดอีกที  เป็นลูกน้องจอมมาร ไม่รู้ผมจะโดนกลั่นแกล้งขนาดไหน ฮึก.... 
 
 
"จะว่าไป  ช่วงนี้จอมมารอารมณ์ไม่ดีเลย"  กีกี้บ่นหลังจากจิบชาแครอทที่ผมลองมั่วสูตรขึ้นมาไปจิบนึง
 
 
ทำไมกันล่ะ...  ผมถามแล้ว แกล้งมองไม่เห็นว่า กีกี้ เทชาทิ้งลงข้างต้นแอ๊บเปิ้ล
 
 
"ก็ช่วงนี้ไม่มีผู้กล้ามาเลย  จอมมารเลย เบื่อมว้ากกกก  กี้~"  
 
 
เบื่อก็เลี้ยงน้องเจี้ยบไปสิ
 
 
"น้องเจี้ยบตายแล้วตั้งแต่วันแรกที่มาถึง ....   จอมมารเอาน้องเจี้ยบไปฝั่งไว้ข้างปราสาท กี้~"
 
ผมนิ่งไปในหัวคิดอะไรบางอย่าง ก่อนจะเดินกลับไปอุ้มเจี้ยบสองสองตัว ใส่ลังไม้ ปูฟางสะอาดอย่างดี ไม่ลืมเอาจานในเล็กๆใส่ข้าวเปลือกข้างใน  ก่อนจะยกลังไม้ไปส่งให้กีกี้
 
 
ฝากให้เขาหน่อยละกัน  คราวนี้ดูเลดีๆด้วย.... ผมกำชับไป กีกี้ดูเหมือนจะงงๆก่อนจะ ยิ้มสดใสเกาหลีเป๊ะมาให้
 
 
"อื้อ  ได้เลย จะบอกว่าชาวบ้าน A ฝากมานะ กี้~"  
 
 
ผมมองส่งกีกี้ที่เดินกลับเข้าไปในปราสาท อย่างช้าๆ  ด้วยท่าทางประหลาด  สงสัย กลัวทำน้องเจี้ยบของผมตายล่ะมั้ง  
 
 
ไม่รู้เหมือนกัน ทำไมใจอ่อนให้ไป .... 
 
 
..... และแล้ว วันนี้ก็ ยังไม่มีใครมา รับเควสปราบ จอมมารอยู่ดี .....
 
 
 
 
 
วันที่ 21 เดือนกระต่าย  
 
 
จอมมารถล่มบ้านผมด้วยแอ๊บเปิ้ลแต่เช้า....
 
 
ผมตื่นมาพร้อมกับแอ๊บเปิ้ลทองคำที่บินผ่านหน้าต่างลงมาจอดบนพุง แล้วแลนดิ้งต่ลงบนเตียงบ้างพื้นบ้าง เป็นสิบลูก  
 
ผมโมโหมาก  ก่อนจะลุกไปตะโกนใส่ 
 
 
อย่าปาสิ เว้ยยยย   แอ๊บเปิ้ลช้ำ  มันขายไม่ออก!!    (ผมเปล่างกนะ  แต่แอ๊บเปิ้ลทองคำ มันขายได้  50 g  ราคาดีกว่าเแอ๊บเปิ้ลธรรมดา 10เท่าแน่ะ)
 
 
จอมมารหัวเราะหึหึที่มุมปาก ก่อนจะขว้างมาอีกรัวๆ  เดือดร้อนผมต้องกางผ้าห่มมารับ  โถ... แอ๊บเปิ้ลทองคำลูกพ่ออออ
 
 
พอขว้างจนหมด  จอมมารก็เดินมาเกาะขอบหน้าต่างเขย่งมอง  
 
 
"ไอ้ชาวบ้านA  ปลูกผักถึงไปถึงไหนแล้ว!"  
 
 
เท่านั้นล่ะผมสังหรณ์บางอย่าง  รีบ วิ่งไปที่แปลงแครอท  ... แต่แปลก  แปลงแครอทยังอยู่ดี  ไม่มีอะไรเสียหายอะไร พรุ่งนี้ก็เก็บเกี่ยวได้แล้ว 
 
 
 
ผมมองไปที่จอมมารที่ยืนแป้นแล้นข้างๆ 
 
 
แก เป็นใคร ...ไม่ใช่ จอมมารแน่ๆ.....   ถามเสร็จปุ้บ  จอมมารกลมป้อกก็พุ่งชนเอาเขาทิ่มท้องให้ ผมลงไปนอนกองบนพื้น ร้องโอ้ยๆๆๆๆ
 
 
"จอมมาร  อย่าง ชั้นน่ะ ก็ทำเรื่องดีๆเป็น  เว้ยยย"  
 
 
เออรุ้ว่าทำดีเป็น แต่เอาเท้าออกจากก้นผมก่อนได้ม้ายยย  อุ้ก... จุกชะมัด 
 
 
"มาแค่นี้ล่ะ  สะใจแล้ว ฮ่าๆๆๆ"  
 
 
เออ...รีบๆกลับไป ...  ดูแลน้องเจี้ยบดีๆล่ะ   
 
 
จอมมารชะงักนิดหน่อย  ผมลุกมานั่งกุมท้องมองร่างกลมๆนั่นทำตัวขยุกขยุย   
 
 
"มองอะไร  อยากโดนอีกรอบหรอไง  ก้ะ  เจ้าชาวบ้านA เลเวล1 "
 
 
ผมส่ายหน้า  แค่นี้ก็จุกมากกก    เหมือนควายชน ใครจะเอาอีกรอบไหวกัน   
 
 
"งั้นกลับล่ะ"
 
 
ผมโบกมือไล่  จอมมารเดินอาดๆ ออกไปทางรั้วที่ตัวเองทำพังไว้ 
 
 
ขอบคุณที่ ฝั่งน้องเจียบนะ  ...ว่าแต่ ทำไมมันถึงตายล่ะ   
 
จอมมาร ยืนข้างรั้วถอนหายใจเบาๆ  ผมรุ้สึกว่าแผนหลังนั้น ดูน่าสงสารมาก  ลองมาคิดดีๆแล้ว จอมมารอาจจะเหมือนผมก็ได้  บทบาทเราถูกกำหนดมาแบบนี้  ยังไงก็ต้องทำ ....จอมมารหันมาตอบด้วยสีหน้าเรียบเฉย  
 
 
"ข้าเอาแครอทยัดปากมัน  ใครจะนึกกันล่ะ  ขนาดยัดปากเจ้า เจ้ายังไม่ตายเลย  ห่ะ!  ข้าเลยยัดปากเจี้ยบมั่ง  นึกว่า พวกเดียวกันน่าจะกินเหมือนกันได้  ไม่ทันไรก็ท้องอืดตาย ... เจ้านี่มันทนทายาดเจรงๆๆ  ไปล่ะ  ไว้คราวหน้า  ข้าจะเอา  น้ำชาแครอทยัดปากเจ้าดีกว่า   กีกี้เล่าว่า เจ้าทำน้ำชารสชาติอุบาดที่สุดในสามโลก  ฮ่าๆๆๆ"
 
 
 
....ผมยืนประมวลผลสิบวิ ก่อนจะ แหกปากร้องตะโกนด่า จอมมารที่ แว้บหายหัวไปแล้ว  .....
 
 
 
 
 
ผมเข้าใจผิดไปเองล่ะ  ใครก็ได้ แม่-  ! ช่วยรับเควสผม ไปปราบจอมมาร แล้วเอาน้องเจี้ยบของผมคืนมาที! ฮือออ เจี้ยบลูกพ่อออออออออออออออออออออออ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Comment

Comment:

Tweet

ส่งน้องเจี๊ยบไปดี.. ท่านจอมมารคิดว่าเป็นตัวแทนชาวบ้านAรึเปล่าคะ555

#2 By mochan on 2015-04-10 22:25

สงสารลูกเจี๊ยบยิ่งนัก ไปเป็นดาวลูกไก่เถอะนะลูก..
แต่แอบอยากเห็นหน้าตากีกี้มากค่ะ! กีกี้ต้องน่ารักมา--//ปลิว
อัพต่อนะคะ แฮร่กๆ //H// )

#1 By purukoji (223.206.244.184|223.206.244.184) on 2015-04-10 21:20