Devil next door ! แครอทกับกระต่าย

posted on 17 Apr 2015 22:43 by iolite-s in DND
วันที่ 14  เดือน  แมว
 
 
 
........ผมไม่ค่อยอยากเขียนอะไรเลย  
 
 
ทุกอย่างมันว่างเปล่าไปเสียเฉยๆ  ขณะที่นั่งเขียนตอนนี้ผมก็น้ำตาไหลแบบโง่ๆ  โง่ที่ยังร้องไม่หยุด  ทั้งๆที่ เหตุผลมันงี่เง่ามากๆ(ไม้ยมกอีก20ตัว)
 
 
 
เจ้าแครอทเต้นได้ มันตายแล้ว.....
 
 
แรกยอมรับว่าผมกลัวมาก  แครอทบ้าอะไรเต้นได้  มีแขนมาขาพร้อม  วันแรกที่มันโผล่มา ผมจับมันโยนใส่ในคอก ตอกรั้วล้อมมันไม่ให้เข้าบ้านได้  กลางคืนผมนอนหวาดผวาว่าแครอท มันจะมาแดนซ์ข้างหัวผม  
 
 
แต่หลายคืนผ่านไป ... ก็ไม่มีอะไร ....
 
ทุกอย่างสุขสงบ  แต่พอเข้าวันที่สาม ผมสังเกตว่า แครอทเต้นได้ มันเริ่มเหี่ยวลง  ....  ผมเลยรดน้ำไปสักหน่อย  มันทำท่าสดชื่นแล้ว เริ่มเต้นให้ผมดูใหม่   
 
 
หึ  ผมแค่ขี้เกียจยกถังน้ำหนักๆตอนขากลับหรอกน่า  ไม่ได้ รู้สึกดี  ขอย่้ำว่า ไม่-ได้-เริ่ม-เอ็น-ดู-มัน!
 
วันที่ 4... วันที่ 5...   ผมก็ทำตัวตามปกตินั่นล่ะปลุกแครอท ที่ตอนนี้เหลืออีกแค่ 199,900 ต้น  แต่ผมสังเกตว่า เจ้าแครอทเต้นนั่น เริ่มเต้นช้าลงๆ จนกระทั้งวันนี้  แครอทเต้นได้ของผม มันไม่ขยับอีกแล้ว  ในคอกของมัน มีแต่ร่างแครอทนอนนิ่งสงบ....
 
ผมอุ้มมันขึ้นช้าๆถอนหายใจแล้วน้ำตาไหลหยดลงแหมะๆตอน ฝังมันลงดิน ผมให้เขาหลับใกล้ต้นแอ๊บเปิ้ล พวกเจี้ยบจะได้ไม่ไปคุ้ย  
 
ผมก็ไม่ได้ เอ็นดูมัน...มันเป็นแครอทประหลาดสิ้นดี .....  ใครจะบ้ารักมันลง ...
 
 
ผมเดินไปรื้อคอกที่กั้นเอาไว้  ความรู้สึกแปลกๆยัง โจมตีผมไม่หยุด .... ผม-ไม่-ได้-เหงา 
 
 
...
...
...
(หน้ากระดาษถูกขีดฆ่าหลายบรรทัด)
...
...
...
 
โอเค พอแล้ว ! ไม่ชอบเลย!ความรู้สึกแบบนี้  แครอทนั่นจะเป็นยังไงก็ช่างหัวมัน  ไม่สน!  จะไม่มี เพลงอะไรดังแว่วๆตอนทำงานก็ช่าง  ผมไปปลูกผักทำสวน เลี้ยงน้องเจี้ยบก็ได้ 
 
 
ไม่เหงาเฟ้ย!
 
 
"เป็นอะไรป่ะเนี่ย  ทำงานไปร้องไห้ไป  บ้าแล้วเรอะชาวบ้านA"   เจ้าตัวกลมป้อกทะลุรั้วหักๆที่เดิมมาหา  ตอนแรกเหมือนจะมาเบ่งใส่ แต่พอเห็นหน้าผมแล้ว เจ้ากลมป้อกนั่นก็ทัก 
 
 
"เป็นราย ท้องเสีย ? expลด? หรือโดนน้องเจี้ยบหักอกมา  อย่างว่าน้า~หน้าแบบนาย สาวไหนเก๊าะคงไม่มี"
 
อยากพูดไรพูดเลย ผมเมินใส่เต็มๆ  จอมมาร ยังก่อกวนไม่เลิก ทั้งแกล้งให้ผมสะดุดหินล้มบ้างล่ะ จู่ๆส้อมในมือผมกลายเป็นงูมั่งล่ะ  (ผมเอางูปาใส่หน้ามันซะเลย) ไม่ก็เสกหมวกผมไปติดบนต้นแอ๊บเปิ้ล 
 
 
 
วันนี้ผมไม่มีอารมณ์จะต่อล้อต่อเถียงด้วย .... 
 
 
 
จอมมารคงเริ่มเบื่อเขาเดินไปที่ข้างต้นแอ๊บเปิ้ลแล้วมองสิ่งที่อยู่ใกล้ต้นไม้ตรงนั้น   
 
 
"ตายแล้วหรอ"  จอมมารเดินกลมกลับมาถามแต่ผมไม่ได้ตอบอะไร  ยังคงปลูกแครอทลงไป คราวนี้ปลูกทั้งสองแปลง   ผมก็ไม่ได้อยากทำนะ  แต่ถ้าทำงานนั่นนี่โน่นให้เหนื่อยๆไปซะ ผมจะได้ไม่คิดอะไรมาก...
 
 
พอหันมาอีกที จอมมารก็ไม่อยู่แล้ว
 
 
 
วันที่ 15 เดือนแมว 
 
 
จู่ๆก็มีก้อนขนหล่นปุ้บ ลงบนพุงของผม  
 
ไอ้...  คนหลับอยุ่ดีๆแล้วก็มีอะไรพุ่งใส่ท้องจนจุกนี่ คุณเข้าใจอารมณ์กันมั้ย  อยากจะด่าบิดาคนทำจริงๆ แต่พอลืมตาขึ้นมาผมก็เจอกับ... กับ.....
 
 
 
ตาสีน้ำตาลอมดำใสแจ๋ว และขนสีคาราเมลฟูๆ ขนาดตัวเท่าสองฝ่ามือ
 
 
 
บ้าเอ้ยยย... กระต่ายอะไรน่ารักขนาดนี้....  แล้วมันยังเลเวลตั้ง 5  มิน่า  เลือดผมลดไปเกือบครึ่งหลอด ดีนะ ที่ ชาวบ้านแบบผมนี่ เลือดเยอะไม่งั้น ตายคาเตียงไปนานแล้ว  
 
ว่าแต่ กระต่ายเวล5 นี่ร่วงมาจากไหนกัน  พอผมรีบไปยัดอาหารเฃ้า (ที่มีไข่ดาวแครอทต้มและขนมปังรสแครอท) เจ้าขนฟูยังนั่งนิ่งๆบนเตียงผม ท่าทางจะติดใจ  หึ  แน่นอนล่ะนี่ฟูกอย่างดี ราคาตั้ง 785 gเลยนะ  
 
ผมอุ้มมันขึ้นมาพิจารณา  อ่ะปลอกคอบ่งบอกว่าเป็นสัตว์เลี้ยง ผมลองจับหมุนๆดู  ปลอกคอรูปแครอท (อันนี้ รสนิยมเจ้าของแย่มากอ่ะ)  ไม่มีชื่อเจ้าของ น่าแปลกนะ  สัตว์เลี้ยงมันคงไม่เดินไปเองสเปะสะปะหรอก แม้ว่ามันจะมีขาให้เดิน... 
 
 
ยกเว้นแต่ว่าเจ้าของตายแล้ว  ผมเริ่มคิดชั่วนิดหน่อย  คือ มันน่ารักอ่ะ  ขนฟูๆปุยๆ ตาใสใส   
 
 
อุบอิบไว้คงไม่เปนไรเนอะ.... 
 
 
 
"นั่นแน่! เหนคน ยึดตุ่ยยย"   พ่อมดโผล่หน้ามาตรงหน้าต่างห้องนอนผม แล้วยิ้มเผล่  ....   โห้ยย อย่าให้บ้านผมมีสองชั้นบ้านเถอะ   เห็นหน้าต่างห้องนอนผมเป็นอะไรกันห้ะ!
 
 
เปล่าสักหน่อย....  ผมเถียงถึงแม้ส่วนนึงในใจจะคติดก็เถอะ แต่ ใครจะไปยอมรับฟร้า...
 
 
"เราเอามาให้แหละ  นายจะได้ หยดใย ย่าเยิง"  ผมมองดูพ่อหมดทำท่า 'หยดใย ย่าเยิง' ใส่แล้วอยากจะร้อง  ใครก้ได้บอกทีว่านี่ไม่ใช่ อดีตผู้กล้าและไม่ใช่ที่ปรึกษาจอมมาร   
 
 
ปราสาทจอมมารมีแต่พวกไม่เต็ม....ก็ล้น.....
 
 
"จริงๆจอมมารแนะนำให้เราไปจับมาล่าา   ชอบมั้ย"   พ่อมดเกาะหน้าต่างยิ้มใส่  (ผมลงความเห็นว่ามันยิ้มปญอ.มาก  แต่ก็ไม่ได้น่ารังเกียจอ่ะนะ)
 
 
ผมพยักหน้าตอบ แล้ว พ่อมดก็ กระโดดข้ามหน้าต่าง เดินเอาเท้าเปื้อนดินย่ำเข้ามาในห้องนอนของผมที่อ้าปากค้าง  
 
"อ่ะนี่น้า เดี๋ยวเราจะใส่ชื่อ ชาวบ้านAเป็นเจ้าของล่า  ดีจริง  ต่อไปนีอยู่กันดีๆน้า" พ่อมดเอามือลูบหัวกระต่ายที่ปลอกคอแครอทส่งแสงสีขาววูบหนึ่งเบาๆแล้วมาลูบหัวผมต่อ  
 
 
"อ่ะเสร็จงานแว้วว  ไปแว้วน้า มีนัดกะกีกี้ล่า ให้แฟนรอนานม่ายดี  อย่าลืมยิ้มเยอะๆ จะได้  ย่าเยิง..."  พูดจบแล้ว เขาก็กระโดดออกไปทางหน้าต่างเดิม  เหลือทิ้งไว้แค่รอยเท้าที่เดินรอบห้อง  กับตัวผมที่น้ำตาจะไหลขอเก้าอี้หน่อยนะครัช.... 
 
 
 
ผมตั้งชื่อกระต่ายว่า มี่
 
จริงๆคือ มันเอาแต่ร้องมี่ มี่ มี่   ลองใส่ชื่ออื่น แบบแอนนา จูเลียต คิตตี้ ตุ่ยน้อย ตุ่ยคนดี  กระต่ายย่าง ... อะไร มันก็ร้องไม่พอใจแถมจะถีบผมอีก  เพราะงั้นเลยตามเลยว่าชื่อ มี่ ก็แล้วกัน   
 
 
 
โอเค  เจ้ามี่น้อย เป็นสมาชิกใหม่ของบ้าน ผมดูกระต่ายโดดไปรอบๆสวนอย่างสบายใจ  มี่น้อยเข้ากับ พวกเจี้ยบกับแม่ไก่ดี  แถมไม่ยุ่งอะไรกับแปลงผัก   แล้วมันสบายมากที่จะมี่ช่วยทานหญ้าที่รกๆในสวน  .... 
 
คะแนนพ่อมดในใจของผมดีขึ้นนิดหน่อย  หลังจากที่ติดลบไปร้อยล้านเมื่อตอนชาแครอทนั่น  ไม่ต้องห่วง ส่วนตะแนนจอมมาร ผมติดลบไปพันล้านแล้ว  ไม่มีทางจะดีหรอก  เหอะ !
 
 
พูดถึงก็มาพอดี   อะไรจะตายยากขนาดนั้น  
 
 
 
ร่างกลมป้อกวันนี้เดินส่ายพุงมาแต่ไกล เหมือนจะเชิดกว่าเก่าอีก  ผมนี่คันเท้ายิกๆ อยากเดาะลูกบอล 
 
"นี่...   กระต่าย"
 
ผมกอดอกเลิกคิ้วเป็นเชิงว่าทำไมล่ะ  
 
 
"พ่อมดเลือกอย่างดีเลยนะ ตอนแรกข้าคิดว่าจะให้แครอทยักษ์ซักหัว เอาไว้ให้มันแดนซ์เล่นๆหน้าบ้านเจ้า"
 
 
เอากลับไปเลย ..แครอทประหลาดแบบนั้น เอาไปตั้งหน้าปราสาทเหอะ  ....  ไหนพ่อมดบอกว่า เจ้ากลมป้อกนี่เลือกไงล่ะ 
 
 
"ชอบแครอทข้าใช่ไหมล่ะ สารภาพมาดิว่าเหงา ชอบมันร้องเพลงใช่ม้า ไว้ว่างๆ ข้าจะลองสาปแอปเปิ้ลเจ้าดู"  ไม่พูดเปล่า ยังทำท่าขยับไปใกล้ต้นแอ๊บเปิ้ลอีก ผม วิ่งไปจับมือมือจอมารเอาไว้ทันที 
 
 
ไม่ได้เหงา แล้วไม่ต้องมาเสกอะไรบ้าๆอีกนะ.....   
 
 
"เออๆ ไม่เหงาก็ไม่เหงา" จอมมารเขย่งมาดึงหัวผมผมลงไป เอามือตีแปะๆๆ แล้วปล่อย  หัวยุ่งหมด  นิสัยไม่ดีจริงๆด้วย  
 
"หน้าตาดูไม่ได้ หังยุ่งยิ่งดูไม่ได้ ฮ่าๆๆๆ  สมควรเป็นชาวบ้านA จริงๆ"
 
อย่าให้พ่อมีตังไปศัลยกรรมเถอะ จะบินไปเฉพาะหน้าเอาให้หล่อกว่าแกเลย  ไอ้กลมป้อก  นิ้วกลางในมือผมนี่สั่นไปหมด ฮึ่มมมม
 
"ว่าแล้ว วันนี้ไปล่ะ"  
 
 
ผมเลิกคิ้ว  ทำไมวันนี้ยอมถอยง่ายๆ ผมมองร่างกลมๆนั่นเดินออกนอกเขตรั้วบ้าน จู่ๆจอมมารก็หันกลับมาตะโกนบอกสิ่งที่ทำเอาผมตาโต
 
 
"ลืมบอกไป  เจ้ากระต่ายน่ะ  ชอบกินแครอททเป็นที่สุดเลย แถมพ่อมดน่ะ ให้มันกินยาว +agi str vit  ครบเลย   เพราะงั้น  แครอทในแปลงเจ้าน่ะ...เหอๆๆๆ "
 
 
ผมหันขวับกลับไปมองแปลงแครอทที่กำลังจะเก็บเกี่ยวได้แล้ว   ภาพตรงหน้าคือแปลงแครอทกว่าค่อน มีแต่หลุมเปล่าๆไม่มีแครอท ส่วน มี่น้อย ปากของมันกำลังแทะแครอทอย่างเอาเป็นเอาตาย ก่อนจะเรอเอิ้กออกมา  
 
 
ว้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
 
 
"อ๊ะ   ถ้าจะทำร้ายกระต่าย พ่อมดร่ายคำสาปไว้  นายจะxxxx และ ooooooo  ไปสามวันเจ็ดวัน  ฮ่าๆๆๆ   ไปแระ  ขอให้สนุกกับการเก็บเลเวลน้า  ชาวบ้านA เล-เวล -หนึ่ง!!"
 
 
 
สนุกบ้านพร่องงงงงงงง    ผมโหยหวนดังสนั่น คลอกับเสียงหัวเราะอย่างสะใจของจอมมาร
 
 
 
เย็นวันนั้น ผู้กล้าที่จะมารับเควสปราบจอมมารต่างก็สงสัย   เพราะนอกเหนือจากเควสปราบจอมมารแล้ว  ยังมีเควสฆ่ากระต่ายในสวนบ้าน ชาวบ้านAมาด้วย 
 
 
 

edit @ 18 Apr 2015 17:17:05 by || iolite ||

edit @ 18 Apr 2015 17:21:55 by || iolite ||

Comment

Comment:

Tweet

เพราะเราคู่กัน....(กระต่ายและแครอท)555 รอตอนต่อไปนะคะ

#1 By mochan on 2015-04-18 20:49