Devil next door ! บทของผู้กล้า

posted on 28 Apr 2015 21:33 by iolite-s in DND
วันที่ 21 เดือนแมว 
 
 
ไม่มีใครกล้าฆ่ากระต่ายสักตัว  
 
เมื่อวันก่อนมีไอ้บ้าผู้กล้าคนนึงลองรับเควสผมแล้วไปฆ่าเจ้ากระต่ายนั่น  (ผมแอบเข้าไปในบ้าน ทำใจไม่ลงเวลาที่ต้องเห็นเจ้ามี่นั่นตายจริงๆ)  ผมมานั่งปลอบใจตัวเอง แล้วต้มน้ำตั้งหม้อ  อย่างน้อยก็ทำหม้อไฟกระต่าย เพื่อเป็นการระลึกถึงกระต่ายมี่ของผม....
 
 
อ้ากกกกกกกกกกกกกกกกกก
 
 
เสียงโหยหวนดังมาจากในสวน  ผมนี่วางหม้อบนเตาแล้วรีบออกไปดู   สิ่งที่เห็นกับตา ทำให้ผมต้องปิดปากตัวเองไว้
 
 
ไอ้โง่นั่นร้องโหยหวนมีหนวดปลาหมึกสีม่วงๆดำ โผล่จากวงแหวนเวทย์ใต้เท้า แล้วลากไอ้โง่ผู้กล้าลงไปในปากที่มีเขี้ยวคมขาวๆ  ร่างของผู้กล้าถูกกัดกิน กร้วม...กร้วม .....  
 
อืม...ปลาหมึกมันมี ทั้งฟันทั้งเขี้ยวด้วยหรือนี่  ผมเพิ่งรู้ สงสัยตอนตายแล้วพ่อค้าที่เอามาขายคงถอนเขี้ยวมันก่อนแน่ๆ
 
เจ้ามี่ยังโดดดึ๋งๆไปมา ตอนที่วงเวทย์นั่นสูบไอ้โง่ลงไปกินเรียบร้อยหมดแล้ว   ป่านนี้คงไปเกิดใหม่เป็นดาวพระศุกร์ไปละ    หรือว่าดาวพระเสาร์ดีกว่าท่าทางจะไม่ค่อยน้ำเน่าเท่า 555+
 
 
โอเค นอกเรื่องไปนาน สรุปแล้วข่าวลือก็ลือไปทั่ว มีไอ้บ้าอีกสี่ห้าคนมาลองของ  แถมมีข่าวลือแปลกๆว่า ผมน่ะ ซ่อนเควสลับเอาไว้  ถ้าฆ่าได้ ต้องมี อะไรแจ่มๆแน่นอน  
 
อืม ...ก็แจ่มมาก  แครอท 20หัว.....นี่คือของรางวัลเควสฆ่ากระต่ายของผม 
 
อย่าว่างั้นงี้เลยนะก็ผมน่ะไม่ค่อยมีตัง ....  เอ่อ ถึงมีต้องเอาไว้ใช้อัพเกรด  แค่ก... ใช้เพื่อดำรงชีวิตเท่านั้นล่ะ เพราะงั้นไม่มีหรอก  ไอ้ที่จะคิดซื้อ เตียงใหม่ เก็บตังทำบ้านสองชั้น  รึเอาไปศัลยกรรม ไม่มี๊ไม่มี อยู่ในหัว.....
 
 
แต่วันนี้มีเรื่องน่าแปลกใจล่ะ
 
 
ผู้กล้าที่เห็นชัดว่าอาชีพนักเต้น เดินมาทักทายผมที่หน้าบ้านเหมือนกันคนอื่นๆ  
 
แต่น่าแปลกมากเลย เธอไม่สนใจเรื่องเควสอะไรสักอย่าง   ดูเะอจะพยายาม'พูดคุย'กับผม 
 
สวัสดี  เป็นไงบ้าง
วันนี้อากาศดีนะ
ต้องไปปลูกผักอีกแล้ว  
อยากทานเนื้อบ้าง
กระต่ายอยู่ในสวน
ช่วยไปปราบจอมมารที
ฯลฯ
 
ผมพยายามตอบไปเรื่อยๆ  แต่ดูเธอจะสนุกเพราะเธอยังชวนผมคุย เสียจนพลบค่ำ และผมก็ไม่เบื่อที่จะคุยกับเธอ 
 
อันนี้โทษผมไม่ได้นะ  ก็แหม คุณลองคิดดูสิมีสาวสวย หุ่นน่าฟัดน่ากอด ใบหน้าจิ้มลิ้ม ตาโต ผมยาว และ....เสื้อผ้าน้อยชิ้น  แฮ่ม.....
 
 
เวลาเธอเดินมาอยุ่ใกล้ๆมีกลิ่นน้ำหอมน่าดม เวลาขยับตัว หน้าอกก็เด้......  เอิ่ม  แค่ก...  เอาเป็นว่า ผมหลงเธอก็ได้   มันก็แค่ประสาชายหนุ่มทั่วไปน่า...   เธอกลับไปแล้ว  และคงไม่มาอีกหรอก.... 
 
 
วันที่ 22 เดือนแมว 
 
เธอกลับมาอีกแล้ว กับเพื่อนๆกลุ่มใหญ่ ดูเหมือนจะเป็นกลุ่มที่มี นักดาบ นักเวทย์ นักบวชครบ แบบฟลูออพชั่นแถมคนที่เหมือนนักดาบที่เป็นผู้หญิงอีกคนในกลุ่ม ท่าทางห้าวๆด้วย แม้จะตัวเล็กแต่ดาบเธอใหญ่มาก  ผมงี้แอบสั่นกลัว ดาบพี่บิ้กนั้นจะหลุดมาผ่ากลางรั้วบ้านเบาๆตอนพวกเขาเดินมารับเควส  แต่มีปัญญา แบกมาได้  คงมีปัญญาแบกมันเดินต่อล่ะ  หวังว่า ....
 
แว่บนึง  นักดาบหญิงคนนั้นมองผมแล้วยิ้มให้   ...มันไม่ใช้ยิ้มอย่างใจดี หรืออัธย่าศัยดี  แต่มันทำ ผมขนลุก  ไม่ใช่ว่าเธอน่าเกลียดอะไรนะ  แต่ เฮ้! มนไม่ใช้รอยยิ้มจากสาวน้อยแน่นอน ฟังธงได้เลย 
 
 
ผมเรียงลำดับส่งเควสให้ผุ้กล้าทีละคน พลางแอบเหล่มองชายหนุ่มคนอื่นในทีมแบบจิกตานิดๆพอเปนพิเศษ 
 
 
นั่นๆๆๆ   ไอ้นักเวทย์นั่นทำท่าหื่นใส่เธอด้วย  ชิ...   พ่ออิจฉานะเว้ย  นั่น  อย่ามองนมแบบเปิดเผยขนาดนั้นดิว้าาาา   ของแบบนี้ต้องแอบมองถึงจะเร้าใจกว่า  
 
 
จนแล้วจนรอด เธอก็ยังไม่ยอมรับเควสผมสักทีร้อนจน ทั้งกลุ่มทิ้งเธอเอาไว้  (นักดาบหญิงบอกว่า ไม่มีประโยชน์หรอก  นี่มันแค่ชาวบ้าน   ผมได้ยินนะ เชอะ  ขอให้จอมมารแกล้งให้ตาย แล้วยึดดาบพี่บิ๊กหล่อนไปเลย!)
 
 
สุดท้ายก็เหลือแค่เธอกับผม  เธอพยายามพูดคุยกับผม แล้วเดินไปรอบๆบ้าน ดูแปลงผักอย่างตั้งอกตั้งใจ  ดูน้องเจี้ยบ ทั้งหลาย ดูเจ้ามี่  ท่าทางสนอกสนใจมาก  พอเห็นผมเธอก็ส่งยิ้มให้ แล้วกลับมานั่งคุย
 
 
ผมสงสารที่เธอเมื่อยจนต้องนั่งกับดินเปื้อนชุดเลยเชิญเธอเข้าบ้าน   ดูเธอจะดีใจ พอเข้ามาในบ้านก็ ลงไปนั่งบนเก้าอี้เดินรอบห้องรับแขกของผมที่ใช้เป็นที่กินข้าวไปในตัว   ก่อนจะหันมาชวนผมนั่งคุย
 
ไม่เคยดีใจที่บ้านตัวเองทั้งเล็กทั้งแคบเท่าตอนนี้เลย  แหม คุณเอ้ย...  ผมนี่แทบจะนั่งเบียดๆกับเธอ  ขยับตรงนั้น  ตรงนี้ ให้โฉบๆ โอบๆ แอบมองคัพ ดี ...แค่ก...   เอาเป็นว่าเราใกล้ชิดกันมากกกมากกกกกกกกก
 
 
ผมคิดว่าผมชอบเธอล่ะ.....  เธอไม่เหมือนผุ้กล้าคนอื่นๆเลย  แน่นอนล่ะเธอเปนสาวน้อยน่ารัก พิทักษ์ความยุติธรรม   (สโลแกนคุ้นๆ)
 
 
เย็นวันนั้นกลุ่มของเธอกลับมา ดูเหมือนจะยังไม่พร้อมที่จะเข้าไปในปราสาท เพราะคนไม่ครบ (รึจริงๆคืออาจจะป๊อดเลยไปไม่รอด)
 
เธอถอนหายใจแล้วลาผม ก่อนจะกลับไปเตรียมตัวกับกลุ่มของเธอ
 
คืนนั้นผมแอบนอนฝันดี เหมือนจะมีกลิ่นหอมๆของเธอในบ้าน ....    ผมไม่ได้โรคจิตนะ  แค่เอาเบาะรองเก้าอี้ที่เธอนั่งมาดมๆนิดหน่อยเอง   แต่มันหอมจริงๆสาบานได้
 
 
แค่คิดว่าพรุ่งนี้ผมจะเจอเธออีก  ผมก็ยิ้มออกมาแล้ว
 
 
วันที่ 23 เดือนแมว 
 
 
วันนี้นักดาบหญิงเข้ามาหาผมก่อน  ดูเธอจะไม่ค่อยสบายใจ  
 
'ชาวบ้านA  ทำไมไม่ให้เควสกับ นักเต้นล่ะ' เธอพึมพำสงสัย ก่อนจะไปนั่งแอบอยู่ข้างกองฟืนหลังบ้าน ตอนที่เธอมาหาผม  
 
เหมือนจะเล่นซ่อนแอบ  ไปเล่นตรงนู้นนนป่ะ  เกะกะการทำงานจีจี 
 
 
แต่ยังไม่ทันบ่นอะไร  แขกที่เกือบจะประจำของผมก็มา พร้อมรอยยิ้มสดใสเหมือนนางฟ้าาา  
 
ผมยิ้มต้อนรับเธอ เชิญชวนให้เธอเข้าไปในบ้าน  บอกให้เธอรอสักครู่ แล้วผมก็รีบจัดการไปรดน้ำแปลงแครอท ให้อาหารน้องเจี้ยบและเอาแครอทกับหญ้ายัดปากเจ้ามี่ไว้ก่อนที่มันจะไปรื้อแปลงผักที่กำลังโต
 
พอผมกลับมา เธอยืนคุยกับนักดาบหน้าบ้าน เหมือนจะมีเรื่องทะเลาะอะไรกัน 
 
เธอทำหน้าตาหงุดหงิดก่อนจะเดินมาหาผมแล้วร้องของเควส  ผมแอบฉุนนักดาบคนนั้นมา ทำไมต้องให้เธอไม่พอใจด้วยล่ะ  (ยัยเตี้ยเอ้ย  ขอให้สะดุดล้มแล้วดาบปักหัว)  
 
สุดท้ายพวกเขาก็ไป...ผมมองส่งเธอจนลับสายตา  
 
พอเข้าไปในบ้านก็รุ้สึก เหมือนอะไรแปลกไป  ผมเดินไปเปิดตุ้ หยิบ กล่องโลหะที่แอบซ่อนไว้ในนั้นออกมาเปิดดู
 
 
...  ของที่ควรอยู่ มันไม่อยู่เสียแล้ว.....
 
 
 
วันที่ 24 เดือนแมว 
 
 
 
ผมปลูกผักแบบเซงกะตายมาก   เบื่อ  เซง นอย  ไม่อยากทำอะไรสักอย่าง  แม้แต่เจ้ามี่ จะมาแทะชายเสื้อเพราะลืมให้อาหารมัน จะเลือดผมลดทีละ2 ผมก็ไม่สน
 
'ใจคอจะตายเพราะโดนกระต่ายแทะจริงๆหรอเนี่ย'  มีเสียงทักจากหน้าบ้าน นักดาบหญิงเมื่อวานนี่เอง ผมมองแล้วเดาะลิ้นใส่ ก่อนจะหันไปเอาส้อมแทงดินฉึกฉึก
 
 
'ท่าทางแบบนี้ ไม่เอานี่ละใช่ป้ะ'  
 
ผมเหล่ตาไปมองตอนได้ยินเสียงกุ้งกิ้ง  เฮ้ยยย อิแม่!!นั่นถุงเงินเก็บของผมจริงๆด้วย  ผมทิ้งทุกอย่าง รีบพรวดไปคว้าเอาไว้
 
 
 
'แน่ะ  ทีงี้รีบมาเลยน้า  ขี้งกอย่างที่เล่าจริงด้วย' นักดาบหญิง ดึงถุงเงินพ้นมือผมก่อนจะคว้ามาทัน 'จุ๊ๆ   มันต้องมีของแลกกันสิ ชาวบ้านA เลเวล1'
 
 
 
ผมขมวดคิ้วหนัก ทำไมเธอพูดเหมือนรู้จักผมดี ปกติแล้วผู้กล้าทั่วไป  ไม่มีหรอกทีาจะเอาเงินมาคืน
 
 
 
'น่าๆอย่าทำหน้างั้นสิ   ไม่บอกใครหรอกว่า โดนสาวปลอกลอกคราบ จนหมดตัว  อุ้บ 5555     ว่าแล้วขำดีจริง'
 
ผมบูดใส่ นี่จะเอาตังมาคืนรึจะมาเย้ยกันแน่ ผมสะบัดตึดเดินหนี  เรื่องอะไรให้ยัยถึกมายืนล้อ ผม...ถึงจะอ่อนแอ แต่ไม่เคะนะครัชชชช
 
ตุ้บ !
 
ถุงเงินถูกโยนมาให้ผม พร้อมกับรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ ที่ผมคุ้นมาก กับท่าทางแบบนี้ มันเหมือนตัวอะไรกลมๆ
 
 
'นี่  ครบทุกเหรียญรับรอง....' เธอบ่นใส่เบาๆตอนผมนับเหรียญในถุง ทีละเหรียญแบบช้าๆ จนเธอทนไม่ไหว เอาเหรีญญมาเทแยกกองให้ทีละกองนับ  
 
'อยุ่คนเดียวทำอะไรไม่ได้ อย่างที่จอมมารว่าจริงๆ  น่าสงสารพอๆกับน่าขำ'
 
หือ????????    ผมทำหน้าเงิบ
 
'ตลกจริง   เอาเป็นว่าคราวหน้าอย่าพาสาวๆเข้าบ้านอีกล่ะ  อ้ะ! จอมมารฝากบอกมาว่า คราวหน้า ถ้ามีอีกไม่ล้างแค้นให้แล้วนะ  ปล่อยให้ซวยรับเคราะห์ร้องไห้แงๆไปเอง'
 
 
หือว่าอะไรนะ  ล้างแค้นหรอ ใครล้างแค้นอะไรนะ 
 
 
' ไปล่ะ เดี๋ยวสามีจะรอนาน  บัย' นักดาบหญิงกลับไปแล้ว สมองผมประมวลผลอะไรแบบตื้อๆช้าๆ  
 
 
เงิน โดนเอาไป  >  ก๊วนผู้กล้า  >ได้คืนมา >จอมมาร /นักดาบ ........ โอ้ยงง 
 
 
ผมยืนคิดนานมากจนเจ้ามี่กระโดดทับเลือดลดครึ่งหลอดเลยเลิกคิดวิ่งเข้าบ้านถวายอาหารใส่มันก่อนจะมานั่งทำท่า แบบรูปปั้นนักคิดหน้าบ้าน 
 
'ถ้าปวดอึก็ไปอึสิกี้~'  
 
กีกี้เพื่อนรักที่ว่างงานมาทักทายผมอะเกน  น่าสงสัยจริงๆทำไมมันยังไม่โดนไล่ออก วันๆออกมาเดินแรด เอ้ยเดินเล่นได้ขนาดนี้
 
นี่ผมกำลังใช้ความคิดอยุ่น่า
 
 
'คิดมากไปไม่ดีนะ  อ่ะจริงสิมีเรื่องมาโม้ล่ะ  เมื่อวานนี้น้า  จอมมารเกณฑ์พวกกีกี้ทั้งปราสาทมา รุมตีก๊วนผุ้กล้าล่ะ   แหม  ปกติแล้ว ท่านไม่ค่อยให้แตะก๊วนที่มากับภรรยาเลยน้า  ปล่อยให้เช้าถึงห้องบอสแล้วค่อยปราบเก็บของจากผุ้กล้าทีเดียว  แต่เมื่อวานเหมือนก้วนนี้ทำอะไรให้ไม่พอใจสักอย่างนี่ล่ะ   พวกเราเลยได้ใช้ท่าไม้ตายก้นหีบรุม  แหมดีใจจรุงในที่สุดก้ได้ใช้ค้อนทุบผุ้กล้าจริงๆสักที ปกติต้องตีเฉียด  นี่นะ คนที่โดนทุบน่ะ หัวเบะไส้ไหล.......'
 
กีกี้ เดี๋ยวก่อนนะ  เอาใหม่ ก๊วนผุ้กล้าเมื่อวานมีนักเต้นสวยๆมั้ย
 
 
'สวยหรอ ก็มีนะ คนนั้นโดนหนักเลยจอมมารบอกว่าอย่าเล่นให้ตายไว  กี้~
 
ผมหน้าซีดลงแล้วถามอ้อมแอ้ม   
 
เมียจอมมารนี่ เป็นนักดาบ ถือดาบอันโตใช้ป่ะ
 
 
'ถูกต้องนะคร้าบบบบ'
 
 
ผมเข้าใจทั้งหมดแล้วครับ  ตอนนี้มาเขียนจดหมายขอบคุณส่งให้ เมียจอมมาผมร่ายยาวสี่หน้ากระดาษก่อนจะพับใส่ซองมัดติดกับแครอทตากแห่งแปดหัว ให้กีกี้ไปส่ง
 
 
 
วันที่ 25 เดือนแมว 
 
กีีกี้ แว่บมาแต่เช้า  คราวนี้ไม่ได้อู้เพราะมีจดหมายมาส่ง ในจดหมายมีกระดาษที่เขียนตัวโตๆว่า
 
 
'ขอบคุณข้าสิเว้ยยยยยย แล้ว ข้าไม่บอกใครหรอกว่าเจ้าอกหักรักคุด
 
 
ปล.คราวหน้า อย่าให้ใครเข้าบ้านง่ายๆสิฟระ  ข้ายังไม่เคยได้เข้าเลย ไอ้บ้า สมองแครอท!!'
 
 
 
ผมเขียนตอบกลับไปพร้อมกีกี้ที่รับหน้าที่บุรุษไปรษณีย์ชั่วคราว
 
 
'บ้านผมไม่ใช่สวน  ไม่ให้เข้าเฟ้ย!!!'
 
 
 
ฉบับต่อมา
 
'ก็จะเข้า  เลือกเอาจะให้เข้าดีๆรึจะให้เสกผนังปลิว'
 
 
 
 
'ประตูบ้านมี หัดเคาะสิเฟ้ย  
 
ปล.  แยกประตูกับหน้าต่างออกใช่มั้ย ไอ้กลมป้อก'
 
 
 
ฉบับนี้กีกี้วิ่งกลับมาแล้วเริ่มหอบเบาๆ
 
 
'อะไรคือกลมป้อกห้ะ!  ปั้ดส่งแครอทยักษ์ไปแดนซ์หน้าบ้าน   เออ แล้วมาเปิดประตูให้ด้วยล่ะ   ไม่งั้นเจอดี 
 
 
ปล.ข้าให้กีกี้เอาป้ายหน้าบ้านเข้าไปทำใหม่แล้วหวังว่าจะชอบ'
 
 
 
'ไอ้คุณจอมมาร
 
กรุณาเอาป้ายกลับไปด้วย    แล้วเอาป้ายเก่าที่เขียนว่าชาวบ้าน A เลเวล1 มาก็พอ
 
 
ปล.ไม่ต้องมาเติมต่อท้ายว่า ชาวบ้านอกหักขึ้นคานโดนสาวทิ้ง  นะเว้ย'
 
 
 
รอบนนี้กีกี้วิ่งมาพร้อมทำหน้าซีดๆ
 
'อ่ะเสียใจด้วยป้ายเก่าข้าเผาทิ้งแล้ว และป้ายนั้นเขียนเ้วยหมึกลงอาคมลบไม่ได้ล่ะ  แบร่'
 
 
 
 
ยังไม่ทันที่ผมจะส่งจดหมายกลับกีกี้ก้วิ่งหนีกลับไปแล้ว ผมมองป้ายอันใหม่สีทองระยิบระยับหน้าบ้าน ที่ส่งอแสงวิบวับ เชื้อเชิญคนมาอ่าน 
 
 
เย็นวันนั้นผมหาไม้เลื้อยมาปลูกใต้ป้าย รดน้ำใส่ปุ๋ยเร่งโต   
 
 
ผู้กล้าทั้งหลายครับ  รอไม้เลื้อยผมโตบังป้ายให้หมดก่อน ค่อยมารับเควสปราบจอมมารนะครับ  ผมค่อดอาย.....
 
 
 

Comment

Comment:

Tweet

เมียจอมมารมีไว้ลวงก๊วนผู้กล้าไปดรอปของให้จอมมารสินะ นี่มันจะสบายไปแล้ว!
แต่ว่าจอมมารนี่เหมือนจะมาหวงๆชาวบ้านAเลเวล1บ๊อยบ่อยเนอะ

#2 By Se.ChoU on 2015-05-17 17:10

นี่ๆฟังเราโม้ให้จบก่อนสิ กี้--

#1 By กีกี้#1 (124.122.193.99|124.122.193.99) on 2015-05-15 15:14